Podstawowe pytania egzystencjalne padają tu w formie sondy ulicznej. W efekcie oglądamy zbiorowy portret Polaków 1979 roku – od rocznego dziecka po blisko stuletnią staruszkę. Uniwersalne pragnienia łączą się z potrzebami tu i teraz.

Podstawowe pytania egzystencjalne padają tu w formie sondy ulicznej: Kim jesteś? Co jest dla Ciebie najważniejsze? Czego byś chciał? W efekcie oglądamy zbiorowy portret Polaków 1979 roku – 44 osoby, od rocznego dziecka, które nie potrafi jeszcze mówić, po blisko stuletnią staruszkę, która z kolei nie dosłyszy, ale na pewno chce jeszcze dłużej żyć. Szokujący smutek kilkuletniej dziewczynki kontrastuje z optymizmem starej kobiety, idealizm młodego człowieka z cynizmem starego alkoholika. Dominuje jednak trzeźwa obserwacja rzeczywistości oczami dojrzałych ludzi. Uniwersalne pragnienia, rozterki, pytania łączą się z potrzebami tu i teraz, obserwacjami kryzysu końca epoki Gierka. Wyłaniają się zarysy społeczeństwa w którym – wbrew jednostkowym pragnieniom – zapanowała hierarchia antywartości. W odpowiedziach padają postulaty świadczące o dojrzewaniu polskich obywateli do buntu w imię wartości, takich jak demokracja, tolerancja, zgodność ideologii z praktyką. Film zdobył honorowe wyróżnienie na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Oberhausen (1981). Do formuły tego dokumentu wracano już trzykrotnie w filmach „Kwestionariusz” (1997), „Gadające głowy II” (2004) i „Gadające głowy 2021” w reż. Jana P. Matuszyńskiego.